Formacja potrójnego szczytu

Formacja potrójnego szczytu należy do tych struktur cenowych, która na rynku występuje raczej rzadko jednak stanowi dość dobre narzędzie prognostyczne. W trakcie kontynuacji trendu wzrostowego dochodzi do ukształtowania drugiego maksimum na poziomie mniej więcej pierwszego ekstremum, po czym kształtuje się trzeci szczyt. Bardzo ważną wskazówką w trakcie kreowania formacji jest ułożenie wielkości obrotów. W trakcie kształtowania pierwszego szczytu obroty są stosunkowo wysokie, na drugim szczycie nieco mniejsze i wreszcie trzecie maksimum zostaje ukształtowane na poziomie najniższych obrotów. Kiedy formacja potrójnego szczytu jest już prawie całkowicie ukształtowana brakuje tylko spadku poniżej linii szyi potwierdzonego dużym wolumenem obrotu. I właśnie taki spadek, jeśli się wydarzy jest sygnałem zmiany trendu z wzrostowego na spadkowy. Podobnie jak w przypadku formacji potrójnego dna i tutaj możemy mieć do czynienia z ruchem powrotnym do linii szyi, który aby potwierdzić sygnał zmiany trendu powinien odbyć się na małym obrocie. Późniejszy spadek i wzrost obrotów to ostateczne potwierdzenie zmiany trendu z wzrostowego na spadkowy. W przypadku obydwu formacji można wyznaczyć teoretyczny minimalny zasięg ruchu cenowego po wybiciu się z formacji. W przypadku formacji potrójnego szczytu minimalny zasięg spadku jest szacowany jako wysokość formacji odmierzona w dół od linii szyi.

Formacja trójkąta rozszerzającego

Formacja trójkąta rozszerzającego podobnie jak dwie poprzednie struktury cenowe występuje dość rzadko w praktyce rynkowej. Jeśli się pojawi na rynku to raczej jako formacja kończąca trend wzrostowy niż spadkowy. Sama formacja składa się z trzech maksimów cenowych, z których każde ukształtowane jest na wyższym poziomie niż poprzednie. Łącząc te maksima cenowe linią prostą otrzymujemy górne ograniczenie trójkąta rozszerzającego. Podobne połączenie trzech dolnych minimów cenowych stanowi dolne ograniczenie formacji trójkąta rozszerzającego. Ukształtowanie wolumenu obrotu które potwierdza wiarygodność formacji powinno być podobne do tego, jakie występuje w formacji potrójnego szczytu. Każde kolejne maksimum cenowe tej formacji powinno być ukształtowane na coraz mniejszym wolumenie obrotu. Spadek poniżej dolnego ograniczenia trójkąta rozszerzającego na ogół towarzyszy zwiększona aktywność strony podażowej, która zaspokaja popyt na coraz niższych poziomach cenowych. W trakcie wybicia notowań z formacji trójkąta rozszerzającego możemy mieć do czynienia, podobnie jak w przypadku wyżej opisywanych formacji, z ruchem powrotnym do wnętrza trójkąta. Jeśli taki wzrost odbywa się na mniejszym wolumenie obrotu, a następujący po nim spadek na dużym to wówczas mamy potwierdzenie zmiany trendu na spadkowy. Wysokość formacji może być wskazówką do szacowania minimalnego poziomu spadku i podobnie jak w przypadku innych formacji odmierza się ją w dół od miejsca wybicia.

Przykłady rynkowe formacji odwrócenia trendu

Formacja diamentu

Formacja diamentu to struktura cenowa, która występuje na rynku dość rzadko i na ogół jest zapowiedzią zakończenia trendu wzrostowego, choć czasami spotyka się także te struktury cenowe jako zapowiedź kontynuacji trendu wzrostowego. W początkowej fazie kształtowania formacji diamentu powstaje układ cenowy, który przypomina swoim kształtem trójkąt rozszerzający. Jeśli wolumen obrotu towarzyszący kształtowaniu środkowego maksimum cenowego jest mniejszy aniżeli w trakcie kształtowania poprzednich lokalnych szczytów to jest to pierwsza zapowiedź możliwej zmiany trendu. Przy kształtowaniu drugiej połowy formacji dochodzi do spadku poniżej dolnego ograniczenia formacji diamentu i jeśli ten spadek dokonuje się na zwiększonym wolumenie obrotu otrzymujemy drugie potwierdzenie możliwej zmiany trendu na spadkowy. Czasami po spadku notowań poniżej dolnego ograniczenia formacji diamentu następuje ruch powrotny w czasie, którego strona popytowa próbuje kontynuować trend wzrostowy. Jeśli ten wzrost jest dokonany na małym wolumenie obrotu a późniejszy spadek na dużym to mamy trzecie i decydujące potwierdzenie zmiany trendu z wzrostowego na spadkowy. Podobnie jak w przypadku innych formacji odwrócenia trendu tak i tutaj istnieje możliwość prognozowania minimalnego zasięgu spadku. Odmierza się wysokość formacji od miejsca spadku notowań poniżej dolnego ograniczenia diamentu w dół. która to odległość jest minimalnym prognozowanym zasięgiem spadku.

Formacja fałszywego wybicia w trendzie spadkowym

Formacja fałszywego wybicia w modyfikowanej wersji podwójnego dna występuje stosunkowo często i jest dość wiarygodnym wskazaniem inwestycyjnym do kupna akcji. W zaprezentowanym rynkowym przykładzie tej struktury cenowej widać że najpierw rynek kształtuje pierwsze średnioterminowe minimum poczym następuje wzrost i drugie testowanie poprzedniego minimum. W czasie testowania minimum cenowego strona podażowa spycha ceny poniżej poprzedniego minimum i przez jedną lub kilka sesji notowania zachowują się tak jakby tendencja spadkowa miała być kontynuowana. Na rynku pojawia się duży pesymizm, po którym dość niespodziewanie notowania szybkim dynamicznym ruchem w górę zostają wyciągnięte powyżej poziomu poprzedniego minimum. Późniejszy zasięg trendu wzrostowego i jego dynamika jest proporcjonalna do skali zaskoczenia takim nagłym zwrotem sytuacji. Jeśli kształtowaniu nowego minimum (fałszywego wybicia) towarzyszy zwiększony wolumen obrotu to wiarygodność takiego pozytywnego sygnału jest większa aniżeli w przypadku mniejszej aktywności strony popytowej. Zaprezentowana formacja to dość wiarygodny sygnał kupna, który oferuje korzystny stosunek ryzyka inwestycyjnego (wielkość straty realizowanej na linii obrony) do potencjalnego zysku. W tego typu strukturach cenowych linia obrony dla zajętej pozycji powinna być nieco poniżej poprzedniego minimum cenowego. W przypadku niepowodzenia strata jest stosunkowo niewielka natomiast zysk w przypadku powodzenia formacji wielokrotnie przekracza potencjalną stratę. Poniżej zaprezentowano formacje fałszywego wybicia w rożnych układach cenowych.