Wykresy liniowe - Formacje odwrócenia trendu 1
Ładowanie
Formacja głowy i ramion
Formacja głowy i ramion należy do klasyki analizy technicznej i jest jedną z podstawowych struktur cenowych odwracających trend wzrostowy. Ta struktura cenowa składa się z trzech maksimów ukształtowanych na szczycie trendu wzrostowego. Lewy szczyt (lewe ramię) i prawy szczyt (prawe ramię) są ukształtowane na nieco niższym poziomie niż środkowe maksimum ceny (głowa). Bardzo istotnym elementem w trakcie kształtowania tej struktury cenowej jest zachowanie wolumenu obrotów. W klasycznej postaci tej formacji wielkość obrotów w trakcie kształtowania głowy powinna być mniejsza niż w trakcie kształtowania lewego ramienia. Takie zachowanie obrotów to pierwszy sygnał słabnięcia trendu wzrostowego. W dalszej kolejności prawe ramię powinno być ukształtowane na jeszcze mniejszym wolumenie obrotów. Spadek ceny poniżej linii szyi (linia łącząca punkty D i G) powinno odbyć się na zwiększonym wolumenie obrotów, co świadczy o agresywnym podejściu strony podażowej, która szybko zaspokaja zgłaszany popyt na coraz niższych poziomach cenowych. Ewentualny powrót ceny do wysokości linii szyi (punkt G) powinien natomiast odbyć się przy zdecydowanie mniejszych obrotach. Potwierdzeniem ukształtowania formacji jest późniejszy spadek potwierdzony dużym wolumenem obrotu. Minimalny zasięg spadku obliczamy odmierzając wysokość formacji od linii szyi w dół. Wielkości te zostały na wykresie przedstawione w postaci linii przerywanych.
Odwrócona formacja głowy i ramion
Odwrócona formacja głowy i ramion także należy do klasycznych struktur cenowych, które odwracają trend. Tym razem jednak ta struktura cenowa zapowiada zakończenie trendu spadkowego. Podobnie jak w przypadku formacji głowy i ramion mamy tutaj do czynienia z trzema punktami zwrotnymi. Lewe ramię odwróconej formacji głowy z ramionami, głowa ukształtowana na poziomie niższym niż lewe ramie oraz prawe ramię na poziomie wyższym niż głowa tworzą opisywaną strukturę cenową. W klasycznej postaci tej formacji obroty powinny kształtować się zgodnie z ukształtowanie ceny i kierunkiem nowego rodzącego się trendu wzrostowego. Lewe ramie jest ukształtowane na stosunkowo małym wolumenie obrotu. Głowa powinna być ukształtowana na jeszcze mniejszym wolumenie obrotów. Pierwszy wzrost na zwiększonym obrocie oraz późniejszy spadek na mniejszym obrocie to charakterystyczne cechy kształtowania prawego ramienia w klasycznej postaci tej formacji. Wzrost ceny notowań powyżej linii szyi powinno odbyć się przy zwiększonej aktywności strony popytowej wyrażonej obrotem, która absorbuje dużą podaż na coraz wyższych poziomach cenowych. Pokonanie linii szyi na dużym wolumenie obrotów jest potwierdzeniem formacji i sygnałem kupna dla danego rynku. Ewentualny późniejszy powrót notowań do linii szyi (ruch powrotny) powinien odbyć się na mniejszy obrocie, co potwierdzałoby jego korekcyjny charakter w stosunku do rodzącego się nowego trendu wzrostowego.
Formacja podwójnego szczytu
Formacja podwójnego szczytu to struktura cenowa, która także należy do klasyki analizy technicznej. Występuje ze średnim natężeniem na wykresach indeksów i poszczególnych spółek. Jak sama nazwa wskazuje ta formacja to dwa szczyty ukształtowane mniej więcej na tym samym poziomie cenowym. Z praktyki rynkowej wynika że rzadko kiedy formacja podwójnego szczytu jest idealnie symetryczna, a obydwa maksima znajdują się na tym samym poziomie. Podobnie jak w przypadku wyżej omawianych formacji odwrócenia trendu i w tym przypadku ważną kwestią potwierdzającą formację jest ukształtowanie wolumenu obrotów. Ocena wiarygodności tej formacji jest oparta na analizie obrotów. Pierwszy szczyt (punkt A) ukształtowany jest na dużym wolumenie obrotów natomiast drugi szczyt (punkt B) powinien być, według założeń klasycznych, ukształtowany na mniejszym obrocie. Ważną strefą cenową jest linia szyi tej formacji. Jest to linia równoległa do prostej łączącej punkty A i C. Spadek ceny poniżej linii szyi potwierdzonym zwiększonym wolumenem obrotu jest sygnałem sprzedaży. Czasami po ukształtowaniu takiej struktury cenowej i spadku poniżej linii szyi następuje ruch powrotny, czemu według założeń klasycznych powinny towarzyszyć mniejsze obroty. Późniejszy spadek na zwiększonym wolumenie obrotów jest ostatecznym potwierdzeniem odwrócenia trendu wzrostowego i rozpoczęcia kreowania nowej tendencji spadkowej. Na podstawie tej struktury cenowej można wyznaczyć minimalny zasięg spadku jako wysokość formacji (odległość pomiędzy przerywanymi liniami) odmierzona od linii szyi w dół.
Formacja potrójnego dna
Formacja potrójnego dna występuje na rynku raczej rzadko choć jest jedną z najbardziej wiarygodnych formacji odwrócenia trendu spadkowego. Jak sama nazwa wskazuje mamy tutaj trzy minima ukształtowane mniej więcej na tym samym poziomie cenowym. Przy czym warto nadmienić że w praktyce rynkowej rzadko kiedy spotykamy struktury cenowe które są idealnie symetryczne, a wszystkie minima formacji znajdują się dokładnie na tym samym poziomie. Nie mniej pewne ogólne zasady dotyczące ukształtowania obrotów są wspólne dla diagnozy wiarygodności formacji. I tak w miarę kształtowania kolejnych minimów cenowych obroty powinny wygasać natomiast w trakcie zwyżki notowań po trzecim minimum cenowym obroty powinny być wysokie co wskazuje na silną presję strony popytowej, która pochłania kolejne porcje podaży na wyższych poziomach cenowych. Sygnałem zmiany trendu ze spadkowego na wzrostowy jest wzrost notowań powyżej górnego ograniczenia formacji potrójnego dna czyli powyżej linii szyi. Jeśli to wybicie notowań jest potwierdzone dużym wolumenem obrotu to mamy dość wiarygodny sygnał zmiany trendu który będzie aktualny dopóki notowania utrzymują się powyżej linii szyi. Czasem tuż po wybiciu się notowań powyżej linii szyi mamy do czynienienia z ruchem powrotnym i jeśli dzieje się to przy mniejszych obrotach potwierdza wcześniejszy sygnał kupna.